İkibinyirmiüç Ankarasında Prelüdler

1.

ayaz ruhumu yakıyordu
yanımda sen yoktun
ellerim üşüyordu
birdenbire kadehime doldun
sensiz şehrin bulvarları bir bir ölüyordu

2.

Kızılay'dan Tunalı'ya yalnız yürüyorum
dudaklarımda vatansız bir ıslık
kaldırımlar oldukça ıslak
kar yağmıyor üstelik
sensiz günlerimin üstüne yağdığı kadar

3.

Güvenpark'tan kalkan bir dolmuştayım
üstelik zerre sarhoş değilim
yine de gitmiyor tadı ağzımdan
OLgunlar'da içtiklerimin tadı
seninle sarmaş dolaş

4.

bozkıra akşam çökmüyor
sen yokken gece olmuyor
yalnız ıslak ve karanlık
bir sis kaplıyor geceyi
gelip seni garda karşılamak istiyorum

5.

kasım bitti
kutladım bir sarhoşlukla
sensiz geçecek aylarımın
bir bir azalması şerefine
kaldırıyorum kadehimi göğe

6.

Ankara'nın göğü yüzüne benziyor gündüzleri
aydınlık, beyaz ve her an hazır gibi yağmura
ellerin ise bir Ankara gecesi
soğuk ve mahzun duruyorlar
gecende kaybolmak istiyorum