Şehir sokakları, kaybolmalık
Tanıdık kepenklere muhtaç
Rüzgarı yemiş terli bi çocuk
Geleceğini haykırıyordu yıldızlara
Geçmişin onu izlediğini bilmeden

Barajlara rüşvet verirken yağmur
Islak beton kokusunda duyumsadı kaygıyı
Güllü bisikletiyle aşka sürerken
On iki yaşında, hayat çarptı arabasıyla

Dersler problemlere isim koyarken
Kopyayla büyüttü sokağını
Sohbetle tutulan evin yolu
Yalnızlığında kayboldu

Bir yalancı melodi şimdi
			hayata eşlikçi
Akşama kalkar bu balık pazarı
İşte o zaman
	reşit alkollerde bulur kendini
Şehrin sokaklarında kaybolmalı belki