Yanımdasın, gitmek üzeresin.
Dişçiden çıkmışsın, öpemiyorum dudaklarını
İzin vermiyorsun seni uğurlamama.
Yalnızsın umarım, yalnızım.
Öpmüyorsun beni, ağzın hala yara.
Yanaklarını yaklaştırıyor, yumuşak tenini dudaklarıma bastırıyorsun öpemediğinden
Belki de son uğraşların, seversen diye
Sensizsin umarım, sensizim.

Yalanların aklımda hala, her birine inandığım
Ne de hoşlar, ne de güzel.
Henüz bırakmamışsın kalbimi
Ellerin ellerimde hala, burnun dudaklarımda
Yine görüşürüz diyorsun bana, denk gelirmişiz
Öyle hissediyormuşsun.
Ne de güzel inanması, ne de güzel sevmesi.

Yanımdasın, tanıştığımızın ertesi
Ellerin titriyor, gözlerin parlıyor beni göreceğinden
Seviyorsun beni, belki de ilk gördüğünden.
Geziyoruz dört köşe Ankara’da
Mutlusun sadece, öyle çabasız öyle kendiliğinden