-Müzeyyen’e-
Sevdiğin şu Çanakkale
Ağır kelimelerimi batıracak
ve tarih edecek beni şehire
Bak işte!
Kendi sesimi duyuyorum yine
Bağırdıkça yalnız olduğumun bilincinde
Çünkü deniz bizi aldatıyor
Ağaçlar konuştukça
Yerini beton kaplıyor
Rüyalarından da geçirsen gemini
Defterine geçildi yazmıyor
Hatırlayacaksan bir gün beni,
Denizi tadilata al mutlaka.
sonlar bitmeye yakın
ne de olsa
deniz her şeyi atlatıyor
Hatırlayacaksan iki gün beni
Yaşamı boğan dalgalara bak
Dalgalar köprü ücretini ödemiyor
